ÖĞRENCİLERİ YAZAR, AÇI YAYIMLAR.

BİZE NE OLDU? Mustafa Kurt -Öğretmen



      
Türk milleti 751 Talas Savaşı’ndan beri Müslüman olarak yaşamaktadır. Atalarımız İslam’ı yaymak için var gücüyle çalışmış , yaşayışlarıyla tüm dünyaya örnek olmuştur. Nerede bir haksızlık var, nerede bir zulüm varsa zulme karşı durmuş ve zalimin karşında durmuşlardır. Yunus Emre, Hacı Bektaşı Veli, Hacı Bayram Veli, Mevlana... gibi dünyada hoşgörünün sevginin simgesi haline gelmiş ecdadın torunlarıyız.  Bizler  bu kültürde yetişen   atalarımızın evlatları olarak onların bize göstermiş olduğu çizgide mi ilerliyoruz? Elbette hayır. Televizyonu her açtığımızda cinayet, kapkaç, hırsızlık, vb. Olaylarla karşılaşıyoruz. Çevremiz çocuğundan şikayet eden, çocuğunu öldüren, eşini terk eden, hocasına silah çeken öldüren, yalan söyleyen, adaletsiz davranan, mevki makam peşinde koşan  insanlarla dolu. Adaletsizliğe, zulme ses çıkarmaz hatta görmezden gelir hale geldik. Hani bizler “ Bir haksızlık gördüğünde onu elinle düzelt, ona gücün yetmezse dilinle düzelt, ona da gücün yetmezse kalbinle buğuz et “ diyen peygamberin ümmetiydik. Hani bizler tüm dünyaya adalet dağıtan, hoşgörü dağıtan, üç kıtaya hakim olan, dünyayı yöneten ecdadın torunlarıydık. Ne oldu, neden toplum olarak biz bu hale geldik?  Müslümanlıkla bağdaşmayan olaylar arttı?  Çünkü bizler Ömer Hayyam'ın dediği giibi:

Bir elde kadeh bir elde Kuran
Bir helaldir işimiz bir haram
Şu yarım yamalak dünyada
Ne tam kafiriz ne tam Müslüman.
Evet, bizler toplum olarak bu yüzden bu hale geldik. Kurandan sünnetten uzaklaştık. Batı Baþı diye batıyoruz kimse farkında değil. İmam hutbede faiz haram diyor, gidiyor kredi çekiyor. Öğretmen öğrenciye yalan konuşma diyor, kendi yalan konuşuyor. Bizleri yönetenler adaletten bahsediyor ama adaletli davranmıyor. Baba oğluna haram yeme diyor, haram yemekten hiç sakınmıyor. Söylemlerimizle yaptıklarımız maalesef  birbirini tutmuyor. Bunun sonucunda da toplum olarak bu hale geldik. Neydik, ne olduk. Şairimiz Arif Nihat Asya’nın şu sözleri içinde bulunduğumuz durumu özetlemektedir:
Bize bir nazar oldu,
Cumamız pazar oldu
Ne olduysa hep bize
Azar azar oldu
  Bu günden tezi yok şapkamızı önümüze koyup bir düşünelim. Birbirimizden neden bu kadar uzağız ve bu uzaklığı ortadan kaldırmak için ne yapmalıyız.  Unutmayalım yarın çok geç olabilir.

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.